Bioresonantie bij het paard?

Ja écht! Mijn drie musketiers gingen vandaag naar Froukje, of eerder Froukje kwam naar hun. Dat ging nou eenmaal wat makkelijker. Froukje is dierenarts en doet naast reguliere behandelingen ook bioresonantie. 

Vandaag was Froukje bij ons, in principe was Dolár de enige waarvan ik echt had verwacht dat ze wat ging vinden en dat was ook zo. Maar ik zal beginnen bij het begin, de espanjiola was als eerste. Ik vertelde meer over Cartujano, zijn achtergrond bij mij dan. Want wat er daarvoor is gebeurd dat weet ik natuurlijk niet. Cartujano is al eens eerder door iemand behandeld met bioresonantie. Toen der tijd voor zijn buik regio. Die bleef op de een of andere manier te opgeblazen. Dit is al met al een flink jaar geleden denk ik. Ik vertel over zijn karakter, over hoe hij omgaat met mij, met anderen en met nieuwe dingen. Maar zodra wij naar zijn stal lopen is dat eigenlijk al wel duidelijk. Hij zegt mij uitbundig gedag en blijft op gezonde afstand van Froukje. Net zo ver dat als hij zijn neus uitsteekt hij haar wel aan kan raken. Heel nieuwsgierig. Al gauw komt hij dichterbij en gaat op onderzoek uit. Telkens terug kijken naar mij en even aanraken. 

Froukje doet een algemene check en zegt dat ze niet zo veel vind en besluit een algemene behandeling te doen die bij hem past. “Dit is nu voor hem een soort van wellness behandeling” zegt ze. Ook behandeld ze hem voor eventuele trauma’s. Gezien we niet weten wat er in zijn verdere verleden is gebeurd. Voor de behandeling worden twee “matjes” op Cartujano neer gelegd, één op de rug en één om de hals. Als eerst doet hij een stap terug als Froukje hem benaderd, maar hij laat het al snel toe. Tijdens de behandeling zie je overduidelijke verandering in de houding van Cartujano. Hij gaat in de slaapstand. Elke keer als het programma afgelopen is wordt hij even wakker en kijkt naar het apparaat en de draadjes die naar hem toe lopen. Maar zodra de behandeling start gaat hij weer in slaapstand. Been op rust, oren op ezel stand en zachte ogen. Na ongeveer anderhalf uur is hij klaar. Froukje koppelt hem los en hij gaat meteen weer zijn eigen gang. 

Als tweede is Dolár aan de beurt. Ik open de stal en hij komt kijken. Van Froukje houd hij grote afstand. Froukje zoekt toenadering en steekt haar hand uit. Dolár kijkt ernaar maar is niet zo snel overtuigt als Cartujano en stelt zich dan ook op achter mij. Ook bij hem wordt er een “matje” geplaatst op de rug en om de hals. Bij Dolár kwam er redelijk veel disbalans uit. Maar dat had ik ook we verwacht. Tijdens de behandeling bleef hij achter mij staan en tussen het veranderen van de behandelingen zoekt hij contact. 

Digital is als laatste aan de beurt. Ook bij Digital was er weinig vreemds te vinden. Een kleine disbalans. Digital benaderde Froukje op een hele andere manier, zo lomp als hij is… Moest ze uit kijken dat ze niet omver gelopen werd. Hij bleef in de opening van zijn stal staan. Tijdens de behandeling hield hij zijn hoofd heel laag. Af en toe zijn voorbenen stiekem een minimeter verder naar voren. Maar zodra een onderdeel klaar was kwam hij weer omhoog en begon aan de draden te knagen. Dat was niet echt de bedoeling natuurlijk. 

Om ongeveer 11:20 begonnen we en om 15:30 waren we klaar. Door meer te vertellen aan Froukje over de paarden kwam ik er eigenlijk achter hoe zeer ze verschillen. Natuurlijk wist ik dat ze verschillend zijn. Maar door het erover te hebben en het zien van de omgang met een vreemd iemand en vreemde apparaten werd dat alleen maar duidelijker. Heel cool eigenlijk. Zo heb je Digital die alles altijd wel braaf doet. Ook als je een fout maakt. Cartujano die altijd eerst een grote drama queen moet spelen voordat hij het een keer goed doet, dan is er niks meer aan de hand. Dan Dolár die zodra je maar het lichtste tekentje geeft van een oefening dit voor volle 100% of eigenlijk 200% uitvoert. 

Froukje moest daarna nog door, maar ik was bijna onderkoelt van de kou! (Niet letterlijk natuurlijk, maar zo voelde het wel eventjes…) Dus snel terug naar huis en warme douche!